Διαιτολόγος Διατροφολόγος Κοζάνη

Διατροφικές διαταραχές

Ψυχογενής βουλιμία: ότι πρέπει να γνωρίζουμε

Σχεδόν όλοι μας έχουμε επιλέξει να στραφούμε στο φαγητό σε καταστάσεις έντονου στρες, στεναχώριας ή και βαρεμάρας για να αισθανθούμε καλύτερα. Δυστυχώς όπως υπάρχουν και άτομα τα οποία όταν πιέζονται καταφεύγουν αναγκαστικά στο φαγητό για να αισθανθούμε καλύτερα. Αυτά τα άτομα πάσχουν από μία διαταραχή λήψης τροφής η οποία ονομάζεται ψυχογενής βουλιμία. Η διαφορά των δύο καταστάσεων; Στη βουλιμία τα φαγητό αποτελεί καταναγκαστική λύση. Μία λύση την οποία ακολουθεί η «τιμωρία» μας με την απαλλαγή…

Read more

Νευρογενής Ανορεξία: Η ‘μόδα’ με τα θανατηφόρα αποτελέσματα

Για τα άτομα που πάσχουν από νευρογενής ανορεξία υπάρχει μονό μία αλήθεια: ότι έχουν παραπανίσια κιλά. Παρόλο, που μπορεί να βάρος τους να είναι ιδιαίτερα χαμηλό, όταν κοιτάν στο καθρέπτη έχουν μία αλλοιωμένη εικόνα σώματος, θεωρούν ότι πρέπει να αδυνατίσουν. Αυτό που δεν βλέπουν όμως είναι τη σοβαρότητα της κατάστασης και τις σωματικές και ψυχολογικές ζημιές, που υποβάλλουν τον ίδιο τους τον εαυτό και που μπορούν να οδηγήσουν μέχρι και σε θάνατο.

 

Τι είναι η νευρογενής ανορεξία;…

Read more

Ψυχογενής βουλιμία: ότι πρέπει να γνωρίζουμε

Posted on

fj584j85f4jyth4Σχεδόν όλοι μας έχουμε επιλέξει να στραφούμε στο φαγητό σε καταστάσεις έντονου στρες, στεναχώριας ή και βαρεμάρας για να αισθανθούμε καλύτερα. Δυστυχώς όπως υπάρχουν και άτομα τα οποία όταν πιέζονται καταφεύγουν αναγκαστικά στο φαγητό για να αισθανθούμε καλύτερα. Αυτά τα άτομα πάσχουν από μία διαταραχή λήψης τροφής η οποία ονομάζεται ψυχογενής βουλιμία. Η διαφορά των δύο καταστάσεων; Στη βουλιμία τα φαγητό αποτελεί καταναγκαστική λύση. Μία λύση την οποία ακολουθεί η «τιμωρία» μας με την απαλλαγή από αυτές τις περριτές θερμίδες με ανορθόδοξες μεθόδους. Ας δούμε λοιπόν πως θα καταλάβουμε ότι κάποιος πάσχει από ψυχογενή βουλιμία και πως μπορούμε να βοηθήσουμε το άτομο αυτό.

 

Τι είναι η ψυχογενής βουλιμία;

Η ψυχογενής βουλιμία είναι μια διαταραχή στην πρόσληψη τροφής. Χαρακτηρίζεται από επεισοδιακή υπερφαγία, δηλαδή τη κατανάλωση πολύ μεγάλης ποσότητας φαγητού σε σύντομο χρονικό διάστημα το οποίο συνήθως το άτομο δεν αντιλαμβάνεται τον όγκο που κατανάλωσε. Η υπερφαγία αυτή ακολουθείται από την προσπάθεια απαλλαγής από τις περιττές θερμίδες συνήθως μέσω εμετού, καθαρτικών, διουρητικών και υπερβολικής άσκησης. Συνήθως εμφανίζεται σε γυναίκες.

 

Ο φαύλος κύκλος της ψυχογενούς βουλιμίας

Τα άτομα που πάσχουν από ψυχογενή βουλιμία εμφανίζουν ένα φαύλο κύκλο στη συμπεριφορά τους. Ποιος είναι αυτός; Καταρχάς λόγω τύψεων που έχουν για την εικόνα του σώματος τους και τα κιλά τους εφαρμόζουν ένα πολύ συντηρητικό και αυστηρό διατροφικό πλάνο. Στη συνέχεια όταν βιώνουν έντονο στρες καταφεύγουν σε επεισόδια υπερφαγίας. Με το που αναγνωρίζουν τι έχουν κάνει προσπαθούν να αποβάλλουν τις θερμίδες που κατανάλωσαν με τις μεθόδους που προαναφέραμε και ξανααισθάνονται τύψεις για την εικόνα του σώματος τους και τα κιλά με αποτέλεσμα να ξανακαταφεύγουν στην αυστηρή διατροφή. Έτσι λοιπόν σε κάθε επανάληψη βουλιάζουν όλο και πιο βαθιά στην κατάσταση αυτή και η πραγματική λύση μοιάζει όλο και πιο μακρινή. Το χειρότερο σε όλη τη κατάσταση είναι ότι δεν αναγνωρίζουν  τη ματαιότητα των πράξεων τους και ότι αυτή η λογική σε απομακρύνει όλο και παραπάνω από το στόχο σου, δηλαδή το ιδανικό βάρος και εικόνα σώματος.

 

Πως θα καταλάβω αν πάσχω από ψυχογενή βουλιμία;

Για να αναγνωρίσει αν είσαι βουλιμικός κάνε στον εαυτό σου τις παρακάτω ερωτήσεις. Για κάθε ναι που απαντάς αυξάνονται και οι πιθανότητες να υποφέρεις από αυτή τη διατροφική διαταραχή.

  • Έχω εμμονή με το σώμα και τα κιλά μου;
  • Η διατροφή μου ελέγχει όλη τη ζωή μου;
  • Φοβάμαι ότι αν αρχίσω να τρώω δε μπορώ να σταματήσω;
  • Τρώω μέχρι να θέλω να κάνω εμετό;
  • Νιώθω τύψεις αφού τρώω;
  • Ελέγχω το βάρος μου με εμετούς ή καθαρτικά ή διουρητικά;
  • Νιώθω τύψεις όταν τρώω;

 

Τι θα κάνω εάν υποψιάζομαι ότι κάποιος από το περιβάλλον μου πάσχει από νευρογενή ανορεξία;

Εάν καταλάβετε ότι μπορεί παράδειγμα το παιδί σας να πάσχει από αυτή τη διαταραχή πρέπει να δραστηριοποιηθείτε άμεσα. Το πρώτο που πρέπει να κάνετε είναι να μιλήσετε με λεπτό τρόπο στο άτομο, μεταφέροντας τις ανησυχίες σας χωρίς όμως  να είστε επιθετικοί ή να καταρρίπτετε ευθύνες. Το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να πείσετε το άτομο ότι είστε σύμμαχος του στη προσπάθεια αυτή και να απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό για να σας κατευθύνει στα επόμενα βήματα αντιμετώπισης του προβλήματος.

Νευρογενής Ανορεξία: Η ‘μόδα’ με τα θανατηφόρα αποτελέσματα

Posted on

TE68_psychologia

Για τα άτομα που πάσχουν από νευρογενής ανορεξία υπάρχει μονό μία αλήθεια: ότι έχουν παραπανίσια κιλά. Παρόλο, που μπορεί να βάρος τους να είναι ιδιαίτερα χαμηλό, όταν κοιτάν στο καθρέπτη έχουν μία αλλοιωμένη εικόνα σώματος, θεωρούν ότι πρέπει να αδυνατίσουν. Αυτό που δεν βλέπουν όμως είναι τη σοβαρότητα της κατάστασης και τις σωματικές και ψυχολογικές ζημιές, που υποβάλλουν τον ίδιο τους τον εαυτό και που μπορούν να οδηγήσουν μέχρι και σε θάνατο.

 

Τι είναι η νευρογενής ανορεξία;

Η νευρογενής ανορεξία είναι μία διατροφική διαταραχή, κατά την οποία τα άτομα που την εμφανίζουν ένα παράλογο φόβο ότι είναι θα αυξηθεί το βάρος τους ή ότι είναι ήδη αρκετά υψηλό, και παρουσιάζουν μία εμμονή με την προσπάθεια να χάνουν όλο και περισσότερο βάρος. Οι πάσχοντες κάνουν το οτιδήποτε δυνατό έτσι ώστε να μειώσουν όσο περισσότερο γίνεται το σωματικό τους βάρος. Αλλά όσο περισσότερο βάρος χάνουν, τόσο περισσότερο αυξάνεται η εμμονή τους με την απώλεια, δεν είναι ευχαριστημένοι και θέλουν να χάσουν ακόμη παραπάνω.

Τα κύρια χαρακτηριστικά της νευρογενούς ανορεξίας είναι:

  • Η άρνηση να διατηρήσουν ένα υγιές χαμηλό βάρος για την ηλικία και το ύψος του καθενός και η επιμονή τους να κατέβουν περισσότερο.
  • Ο έντονος φόβος ότι θα αυξηθεί το βάρος τους, ο οποίος καθορίζει απόλυτα τη ζωή του ασθενούς.
  • Η διαστρεβλωμένη εικόνα σώματος και η άρνηση να αποδεχτούν τις επιπτώσεις που έχει αυτή η κατάσταση για τον οργανισμό τους.
  • Η απουσία της έμμηνου ρύσης, στις γυναίκες, για τουλάχιστον τρεις διαδοχικού κύκλους. (αμηνόρροια).

 

Εμφανίζονται δύο τύποι νευρογενούς ανορεξίας. Στον πρώτο τύπο τον περιοριστικός η απώλεια βάρους είναι αποτέλεσμα του αυστηρού περιορισμού στη πρόσληψη τροφής. Στον δεύτερο, καθαρτικό τύπο, τα άτομα τρώνε κανονικά και μερικές φορές εμφανίζουν υπερφαγικά επεισόδια και έπειτα καθαρτικά επεισόδια είτε με αυτοπροσκαλούμενο έμετο είτε με χρήση καθαρτικών ή διουρητικών.

Η νευρογενής ανορεξία εμφανίζεται, κυρίως, σε έφηβες και νεαρές γυναίκες, σε ένα εύρος ηλικιών από 13 έως 20 ετών. Παρόλα αυτά, άτομα από όλες τις ηλικίες, παιδιά, άντρες και γυναίκες, μπορεί να πάσχουν από τη διατροφική αυτή διαταραχή.

 

Ποια είναι τα συμπτώματα της νευρογενούς ανορεξίας:

 

Τα συμπτώματα της διατροφικής διαταραχής σε σχέση με τη διατροφή και τη συμπεριφορά του ατόμου είναι τα εξής:

  • Προσπάθεια απώλειας βάρος με ήδη χαμηλό σωματικό βάρος.
  • Εμμονή με τις θερμίδες των τροφίμων, τα λιπαρά και τη διατροφή.
  • Τα ψέματα για την κατανάλωση φαγητού, ή το να προσποιείτε ότι καταναλώνει φαγητό.
  • Η διαρκής ενασχόληση με το φαγητό. Το άτομο ασχολείται συνεχώς με το φαγητό το προετοιμάζει, αλλά τρώει ελάχιστα.
  • Το άτομο αρνείται να φάει υπό την παρουσία τρίτων ή σε δημόσιους χώρους (π.χ. ταβέρνες).
  • Το άτομο χρησιμοποιεί χάπια αδυνατίσματος, ή διουρητικά ή καθαρτικά.
  • Το άτομο προκαλεί έμετο κάθε φορά μετά το κάθε γεύμα του.
  • Το άτομο ακολουθεί ένα πολύ σκληρό πρόγραμμα γυμναστικής.

Τα συμπτώματα της διατροφικής διαταραχής σε σχέση με την εμφάνιση και την εικόνα σώματος του ατόμου είναι τα εξής:

  • Δραματική απώλεια βάρους σε μικρό χρονικό διάστημα.
  • Το άτομο αισθάνεται ότι έχει παραπανίσια κιλά, αν και είναι ιδιαίτερα αδύνατο και δεν μπορεί να αποδεχτεί ότι έχει χαμηλό βάρος.
  • Ο ασθενής ασκεί σκληρή κριτική στον εαυτό του, περνάει πολύ ώρα μπροστά στον καθρέφτη. Πάντα κάτι τον δυσαρεστεί. Έχει απόλυτα διαστρεβλωμένη εικόνα σώματος

 

Τι πρέπει να κάνω εάν κάποιος από το περιβάλλον μου εμφανίσει συμπτώματα της νευρογενούς  ανορεξίας;

Ένα άτομο που πάσχει από αυτή τη διατροφική διαταραχή χρειάζεται υποστήριξη και φροντίδα. Ωστόσο επειδή η άρνηση αποδοχής της κατάστασης είναι συχνό φαινόμενο πρέπει να το χειριστούμε σωστά. Το να φοβίσουμε τον ασθενή και να του φωνάζουμε «Θα πεθάνεις αν δεν φας!» είναι ότι χειρότερο μπορούμε να κάνουμε. Η καλύτερη προσέγγιση είναι να του εκφράσουμε ευγενικά της ανησυχίες μας και μέσα από άτομα που ξέρουμε ότι θα ακούσει (π.χ. τη μεγάλη ξαδέρφη που θαυμάζει ή την αγαπημένη γιαγιά). Στην συνέχεια πρέπει να απευθυνθούμε σε ένα ειδικό έτσι ώστε να μας καθοδηγήσει στα επόμενα μας βήματα. Σε καμία περίπτωση μην αμελείτε το πρόβλημα. Δεν είναι τυχαίο ότι οι πρώτοι μελετητές της  Νευρογενούς Ανορεξίας την περιέγραψαν ως «την αέναη επιδίωξη του αδυνατίσματος μέσω της στέρησης τροφής, ακόμα και μέχρι το θάνατο».